در تاريخ 7/2/87 خبر مسرت بخشي را شنيدم.

موفقيت محمد رسولي در كسب مدال طلاي المپياد كامپيوتر كشوري بود. آنچنان مرا ازخود بيخودكرد كه سر از پا نمي شناختم. صد ها تلفن وsms  بود كه خبر اين موفقيت را به يكديگر منتقل مي كرد. نوشتن پارچه ، بنر و... به هر طريقي اين پيروزي را بيان مي نمود.

در زمان ورود در ايستگاه قطارمحمد رسولي تهيه گل و پارچه و بردن دانش آموزان سوم رياضي به راه آهن وحضور فرماندار محترم ومعاون ارجمند شان ، معاونت محترم اداره آموزش وپرورش وكارشناس مسئول مقطع متوسطه، خبرنگار وخانواده محترمش، همگي گوياي يك واقع بسيار مهم در شهر بود، نشاط وشاد ماني در مركز وشهر موج مي زد. تمام همراهان به سوي مركز روانه شديم. ودر آنجا هم با حضور دانش آموزان مراسم بسيار زيباي برگزار گرديد. سرانجام با سخنراني اينجانب وفرماندار محترم وپخش شيريني مراسم درآن روز و به اميد فرداي بهتر به پايان رسيد.